25Αύγουστος2019

Αρχική Άποψη Συναδέλφων Την Κυριακή ψηφίζουμε ΕλΕΜ - Ενάντια στα αδιέξοδα, αλλάζουμε το μέλλον

Την Κυριακή ψηφίζουμε ΕλΕΜ - Ενάντια στα αδιέξοδα, αλλάζουμε το μέλλον

Εκλογές_Τεε_2013

Μέσα στη περιδίνηση της, έως πρόσφατα αδιανόητης, οικονομικής και περιβαλλοντικής κρίσης των τελευταίων ετών, οι εκλογές στο ΤΕΕ έρχονται σε μια κρίσιμη καμπή για τον τεχνικό κόσμο. Τα τελευταία χρόνια οι μηχανικοί δέχτηκαν μια άνευ προηγούμενου επίθεση από τις μνημονιακές πολιτικές, οι οποίες βασιζόμενες σε βερμπαλιστικά πυροτεχνήματα περί "ανοίγματος του κλειστού επαγγέλματος", "σπάσιμο των ελάχιστων αμοιβών" και άλλων παρόμοιων, οδήγησαν στην κυριολεξία τον κλάδο των μηχανικών στη χώρα να βιώνει ένα καθοδικό σπιράλ προς την αποτελμάτωση και την καταστροφή.

Βασιζόμενη σε ένα σχετικά ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς των μηχανικών των προηγούμενων ετών με τους συντελεστές καθαρών κερδών, η κυβερνητική πολιτική εξαπέλυσε έντονο φορολογικό κυνηγητό των μηχανικών όχι μόνο μέσω της αύξησης των συντελεστών και τη μείωση ως και την κατάργηση των φοροαπαλλαγών αλλά και με την καθιέρωση έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης, φόρου επιτηδεύματος και κυρίως τις εξωφρενικές αυξήσεις των εισφορών ΤΣΜΕΔΕ που επιβαρύνουν δυσανάλογα τους νέους μηχανικούς σε σχέση με τους παλαιότερους συναδέλφους. Βέβαια, η απερχόμενη διοίκηση του ΤΕΕ με μια επικοινωνιακή κίνηση εντυπωσιασμού κατέφυγε στη δικαιοσύνη για να μην περάσουν οι αυξήσεις αυτές, αποκρύπτοντας βέβαια την πικρή αλήθεια ότι οι αυξήσεις των εισφορών του ΤΣΜΕΔΕ είναι μνημονιακή υποχρέωση της χώρας βάσει του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Όταν πέρναγε η διάταξη στο Μεσοπρόθεσμο η απερχόμενη διοίκηση του ΤΕΕ ήταν απούσα, καθώς η πλήρης εξάρτησή της από τις κυβερνητικές δεσμεύσεις δεν επέτρεπε οποιαδήποτε αντίσταση στις μεθοδεύσεις του Μνημονίου. Η πρόσκαιρη έκδοση των ειδοποιητηρίων του ΤΣΜΕΔΕ χωρίς τις αυξήσεις στις εισφορές δεν σημαίνει τίποτα, καθώς πιθανή απόρριψη του αιτήματος του ΤΕΕ από το Δικαστήριο θα οδηγήσει την έκδοση των νέων ειδοποιητηρίων όχι μόνο με τις δεδομένες αυξήσεις αλλά και αναδρομικά από τη ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, οδηγώντας σε πλήρη απόγνωση δεκάδες χιλιάδες συναδέλφους. Ακόμα και το κύρος του επαγγέλματος έχει καταβαραθρωθεί στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας με σοβαρή την ευθύνη της διοίκησης του ΤΕΕ που ασχολείται μόνο με τους μηχανισμούς των διαδρόμων.

            Αντίστοιχα η κατάσταση στον τεχνικό κόσμο που ασχολείται με τις μελέτες δημόσιων έργων είναι τραγική και πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Δεν φτάνει μόνο η ένδεια στην προκήρυξη νέων μελετών (προκύπτει ότι από τις 994 μελέτες του 2000 και τις 1054 του 2003, φτάσαμε στις 296 το 2012 και εφέτος (κατά την πρόβλεψη) κάτω από τις 250) αλλά επίσης με το νέο σύστημα των ελεύθερων εκπτώσεων επί της προεκτιμώμενης αμοιβής μειώνοντας σε πολύ μεγάλο βαθμό το οικονομικό αντικείμενο, έτσι ώστε να κρίνεται μη-βιώσιμο το όλο σύστημα μετά από λίγα χρόνια.

            Για τους συναδέλφους που εργάζονται με ΔΠΥ σε γραφεία μελετών δημόσιων έργων (που δεν μπορούν να θεωρηθούν ούτε "ελεύθεροι επαγγελματίες" ούτε "υπάλληλοι" συγκεντρώνοντας τα μειονεκτήματα και των δύο) ο κανόνας είναι πλέον τα εξοντωντικά ωράρια, οι μειώσεις μισθών και όχι πάντα με μειώσεις ωραρίων, ο φόβος της ανεργίας και το τεράστιο βάρος της ευθύνης της επιτυχούς ολοκλήρωσης του τεχνικού αντικειμένου μιας μελέτης, πολλές φορές από έναν και μόνο συνάδελφο, καθώς οι συνεχείς απολύσεις έχουν οδηγήσει σε δραστική μείωση των εργαζόμενων στα γραφεία μελετών. Τα όνειρα μιας επιτυχημένης καριέρας και μιας αξιοπρεπούς ζωής, χωρίς τις εξαλλοσύνες του παρελθόντος, τελικά κόπηκαν μονομιάς και το άγχος του βιοπορισμού είναι το μόνο αίσθημα που έχει κανείς, ειδικά αν έχει και οικογένεια. Τα μελετητικά πτυχία των συνεργατών εντάσσονται ετσιθελικά και εκβιαστικά στο μελετητικό δυναμικό των Γραφείων Μελετών χωρίς ούτε οικονομικό αντίκρισμα ούτε και θεσμική κατοχύρωση πλέον της γελοίας παραχώρησης της μίας (1) μετοχής του Γραφείου. Με αυτόν τον τρόπο, ο συνάδελφος με ΔΠΥ αποκλείεται να γίνει κάποτε πραγματικά ελεύθερος επαγγελματίας διεκδικώντας την ανάληψη μελετών δημόσιων έργων στο όνομά του αλλά ούτε και να διεκδικήσει ενεργό ρόλο στη διοίκηση του Γραφείου που στηρίζει, τυπικά και ουσιαστικά, με το Μελετητικό του Πτυχίο.

Η απάντηση σε όλο αυτό το θολό και δύσκολο τοπίο δεν μπορεί να είναι απλά και μόνο η "καταγγελία των μνημονίων". Προφανώς και θα πρέπει να σταματήσουν άμεσα τα μνημόνια αλλά αυτό από μόνο του δεν φτάνει. Θα πρέπει, κατά την άποψή μας, να προταθεί ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης το οποίο να είναι ταυτόχρονα οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά βιώσιμο δημιουργώντας συνθήκες ευημερίας για όλους τους συναδέλφους αλλά και γενικότερα για την ελληνική κοινωνία στο σύνολό της προωθώντας τα συλλογικά αγαθά. Η προστασία του περιβάλλοντος, των οικοσυστημάτων και της οικολογικής ισορροπίας, η αύξηση της διείσδυσης των ΑΠΕ στο ενεργειακό μίγμα της χώρας έως και την πλήρη απεξάρτηση από το λιγνίτη και το πετρέλαιο, οι τεχνολογίες εξοικονόμησης ενέργειας με τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των υφιστάμενων κτηρίων, μπορούν να αποτελέσουν μια αγορά με σημαντικό οικονομικό αντικείμενο για όλους, ακόμα και αν κανείς θέλει να παραβλέπει τα πολλαπλά οφέλη από τη βιωσιμότητα των φυσικών πηγών.

Η βελτίωση της διαχείρισης των υδατικών πόρων της χώρας, τόσο στην ποσοτική όσο και στην ποιοτική τους διάσταση, είναι αναγκαία, καθώς και η χρήση των πόρων αυτών ως αναπτυξιακό εργαλείο με την κατασκευή μικρών φραγμάτων και λιμνοδεξαμενών που θα στηρίζουν τις αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας σε αγροτικά προϊόντα ανταγωνιστικά στις διεθνείς αγορές. Στο σημείο αυτό βέβαια θα πρέπει να δηλώσουμε την πλήρη αντίθεσή μας προς την προωθούμενη από την Κυβέρνηση ιδιωτικοποίησης των ΕΥΔΑΠ-ΕΥΑΘ. Το νερό, αφού έχει πάψει προ πολλού να θεωρείται ανανεώσιμος πόρος, δεν είναι χρηματιστηριακό προϊόν ώστε να επιδιώκεται η αύξηση των πωλήσεων. Αντίθετα θα πρέπει να επιδιώκεται η εξοικονόμηση του πόρου μέσω πολιτικών μείωσης του τιμολογίου σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις που αποδεδειγμένα κάνουν μείωση της κατανάλωσης καθώς και σε πολιτικές ανακύκλωσης και επαναχρησιμοποίησης. Είναι προφανές ότι μια πολυεθνική, ιδιωτική επιχείρηση δεν θα έχει κανένα συμφέρον να ακολουθήσει τέτοιες πολιτικές που δεν οδηγούν σε σίγουρα κέρδη, απεναντίας απαιτούν σημαντικές επενδύσεις.

Είναι προφανές ότι η απερχόμενη διοίκηση του ΤΕΕ είναι ανίκανη να επιβάλλει μια νέα πολιτική στο ΤΕΕ. Αντίστοιχα οι υπόλοιπες παρατάξεις που αποτελούν το "μακρύ χέρι" των κομματικών γραφειοκρατικών μηχανισμών είτε του παλαιού ή του νέου δικομματισμού, δεν αποτελούν την πραγματική έκφραση της βούλησης των μηχανικών. Το ΤΕΕ, που θα έπρεπε να είχε σταθεί δίπλα σε κάθε συνάδελφο που δέχεται μια χωρίς προηγούμενο επίθεση, έχει αναδειχτεί ως ο αδύνατος κρίκος. Οι αυξήσεις των εισφορών του ΤΣΜΕΔΕ επιβαρύνουν υπέρογκα τη νέα γενιά μηχανικών, σε όφελος των παλαιών ασφαλισμένων, οδηγώντας τους με μαθηματική ακρίβεια εκτός επαγγέλματος. Το «χάσμα γενεών» στο ΤΕΕ είναι πιο επικίνδυνο ακόμα και από την απαξίωση του επαγγέλματος. Οι χορευτικές φιγούρες της διοίκησης του ΤΕΕ με τη δικαστική προσφυγή εναντίον των αυξήσεων των εισφορών του ΤΣΜΕΔΕ και εναντίον του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας για την παράνομη διάθεση μέρους των αποθεματικών του ΤΣΜΕΔΕ για την αγορά ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίων ενόψει του PSI δεν πείθουν κανέναν. Οι μηχανισμοί του ΤΕΕ που συνεχίζουν να λειτουργούν στα άδυτα των κομματικών γραφείων (κυβερνητικών αλλά εσχάτως και αντιπολιτευτικών) απαξιώνουν το ΤΕΕ στα μάτια των συναδέλφων, ειδικά εκείνων της γενιάς των σημερινών σαραντάρηδων.

Βασική μας επιδίωξη είναι να εκπροσωπηθούν επιτέλους οι εργαζόμενοι συναδέλφοι σε Γραφεία Μελετών που εργάζονται με ΔΠΥ αλλά και εκείνοι που εργάζονται στα δικά τους προσωπικά γραφεία μελετών, και να παλέψουμε, μεταξύ άλλων, για τα εξής:

  • Αξιοπρέπεια στην άσκηση του επαγγέλματος του μηχανικού.
  • Διεκδίκηση σωστών αμοιβών και πάταξη του αθέμιτου ανταγωνισμού και των υπερβολικών εκπτώσεων στους διαγωνισμούς μελετών δημόσιων έργων.
  • Θεσμική κατοχύρωση των μηχανικών/στελεχών των Γραφείων Μελετών με ουσιαστικό λόγο στη διοίκηση τους και βελτίωση των αμοιβών τους.
  • Ενίσχυση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) και επανασχεδιασμό των μηχανισμών διαχείρισης του νέου ΕΣΠΑ ώστε να αυξηθούν οι προκηρύξεις μελετών με στόχο τη βελτίωση στις υποδομές της χώρας.
  • Προώθηση περιβαλλοντικών και βιώσιμων πολιτικών ανάπτυξης με ενίσχυση όλων των ΑΠΕ στο ενεργειακό μίγμα, σταδιακή κατάργηση του λιγνίτη και του πετρελαίου στην παραγωγή ενέργειας, ενίσχυση της ολοκληρωμένης διαχείρισης των υδατικών και των φυσικών πόρων της χώρας.
  • Συμμετοχή του ΤΕΕ στην καμπάνια ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των ΕΥΔΑΠ/ΕΥΑΘ και των υπόλοιπων εταιρειών δημόσιων υποδομών. Ενίσχυση του κοινωνικού ελέγχου στη διαχείρισή τους με αντικατάσταση της σημερινού status λειτουργίας τους με συμμετοχικά μοντέλα διοίκησης.

 

Η ΕλΕΜ, επειδή αποτελείται από μαχόμενους συναδέλφους δεν λειτουργεί στους διαδρόμους αλλά στο προσκήνιο και δημόσια. Όμως η «κοινωνία των μηχανικών» στο ΤΕΕ θα πρέπει να λειτουργήσει όχι μόνο με τη μαζική προσέλευση στις κάλπες αλλά και στο συνεχή έλεγχο, κριτική και απαίτηση για λογοδοσία από τα όργανα του ΤΕΕ. Μέχρι τότε θα συνεχίζουμε να είμαστε μάρτυρες αυτού που μέχρι χθες μας φάνταζε αδιανόητο...

                                                                                   

                                                                                    Δημήτρης Ζαρρής

                                                                                    Πολιτικός Μηχανικός, M.Sc. Υδρολογίας

Υποψήφιος για την Κεντρική Αντιπροσωπεία στην Αττική με την ΕλΕΜ